Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008

Norton Manx 1959


Ενας τρόπος να προσεγγίσω κάπως ένα όνειρο είναι να το δημοσιεύσω. Πολύ θα ήθελα μια βόλτα μαζί της σε ένα φιδωτό δρόμο. Ισως και να μην το καταφέρω ποτέ. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ακούω τον ανατριχιαστικό ήχο της. Τον καβαλάω και με ταξιδεύει για μερικά δευτερόλεπτα.



8 σχόλια:

Faraona είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
black-G- είπε...

...αναβατη του ονειρου....
....ολα γινονται...
..φιλια..

ΩΣΗΕ είπε...

Al χαιρετώ. Θα μου επιτρέψεις να σου πω κάτι που εβίωσα; Τα όνειρά μας πολλές φορές είναι καλύτερα να μην ενσαρκώνονται. Ειδικά όταν τα περιμένουμε χρόνια. Να τ' αφήσουμε όπως είναι στη φαντασία μας, εξιδανικευμένα. Εγώ είχα μια από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις στη ζωή μου όταν πλησίασα να ενσαρκώσω το παιδιόθεν όνειρό μου. Όμως έχω όνειρα ακόμα. Και ταξιδεύω μαζί τους. Και είναι όμορφα. Τα δευτερόλεπτα που ταξιδεύεις με τον ήχο της δεν είναι απίθανα; είμαι σίγουρος ότι είναι. Καλό σου βράδυ και καλό μήνα.

black-G- είπε...

που εισαι πειρατη της ουτοπιας;;
...κανε σε παρακαλω εμφανιση ηγεμονικη....
...φιλια...

Al the Bike είπε...

Black-g- κάνε λίγο υπομονή προσπαθώ να σχεδιάσω μια διαδρομή για νότιο Ευβοια Αιγαίο μεριά να δώ τη θάλασσα και να μαζέψω φωτογραφίες.
Να τις ποστάρουμε παρέα μαζί με αυτές από το καρνάγιο.
Φιλια

ΩΣΗΕ είπε...

να το κάνεις. Περιμένουμε φωτό. Εγώ έχω κάνει τη βόρεια πλευρά αλλά ο βλαξ δεν έβγαλα φωτό! Δικαιούσαι να με μουτζώσεις! Υπέροχος τόπος το χωριό Λίμνη. Αν δεν έχεις πάει, αξίζει τον κόπο, πραγματικά.
Καλό βράδυ

Faraona είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Faraona είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.