Μοτοσυκλέτας Εγκώμιον
Κάτι άλλο υπάρχει όμως που μου παίρνει την ψυχή. είναι οι πολλές μοτοσυκλέτες που περνούν τρέχοντας αστραπιαία ιδίως προς τα δυτικά, θαρείς για να προλάβουν αυτοί που τις κυβερνούν τον έρωτα ή τον ύπνο. Κοντοστέκομαι στο πεζοδρόμιο θαυμάζοντας. "οπου και να χτυπήσουν, θα τραυματιστούν", συλλογιέμαι. Κι αυτό δεν το λέω ούτε με φόβο, ούτε φυσικά με οίκτο, αλλά σχεδόν με βαθύ σεβασμό. Αλλωστε κι αυτοί φυσικά ξέρουν τους κινδύνους. Αυτό το πράγμα μάλιστα πολύ θα το ήθελα... Με βαριά μοτοσυκλέτα ν'αλωνίζω πόλη και προάστια. Να περνώ σαν σαϊτα και να σταυροκοπιούνται όλοι οι νοικοκυράκηδες. Κι από πίσω να 'ρχεται μ 'ορυμαγδό όλη η παρέα. Να ξεπεζεύουμε όπου μας κάνει κέφι, είτε στα πάρκα είτε στα σκυλάδικα, παραμερίζοντας σκληρά καθετί που εμποδίζει και πνίγει τους ανθρώπους που έχουν δυνάμεις για ξόδεμα
Γιώργος Ιωάννου
ΥΓ. Η φωτογραφία δεν έχει σχέση με το κείμενο αλλά είναι όμορφη !!!!
