ΒΑΡΚΑΔΕΣ

Αφορμή οι όμορφες θαλασσινές εικόνες του aerapatera

Ηταν η εποχή που φτιάχναμε τα πατίνια με τα ρουλεμάν
Κατεβαίναμε τις κατηφόρες τις ασφάλτινες, ξαπλωμένοι επάνω τους
στυλ ‘ψαράκι’ , δυο-τρεις μαζί και όποιος φτάσει πρώτος….
Για σκελετό ξεκλέβαμε μαδέρια από τις οικοδομές
Τα ρουλεμάν από τα συνεργεία. Μισή ωρίτσα για την κατασκευή και μετά
test-drive, λίγο πριν τον αγώνα. Τελείωνε η άνοιξη και μαζί της και το σχολείο.
Μετά καλοκαίρι. Οι διακοπές και η θάλασσα…και οι βαρκάδες.
Η ιδέα ξεκίνησε από την ανάγκη να με αφήσουν να την κουβαλήσω, και από
το ράντζο, το κρεβάτι εκστρατείας, αυτό που βάζουν και στους διαδρόμους των νοσοκομείων.

Έπρεπε να έχει μικρό όγκο και μικρό βάρος. Άρα έπρεπε να είναι πτυσσόμενη και το πέτσωμα να είναι ελαφρύ. Ο σκελετός από ξύλο, από τις οικοδομές…

Αιματηρές οικονομίες για το καραβόπανο (το πέτσωμα), την βενζινόκολλα και το βερνίκι για τον εμποτισμό. Aυτό που βρωμάει, κάνει όμως τις νιτσεράδες των ψαράδων αδιάβροχες... Α και οι μεντεσέδες.

Και άρχισαν οι βαρκάδες. Με μεγάλη προσπάθεια απέφυγα το βάπτισμα που ήθελαν να μου κάνουν σπάζωντας ένα μπουκάλι μπύρα στην πλώρη. Είχα όμως κάνει ένα μικρό λάθος στον υπολογισμό της ισάλου. Δεν με έφτασαν τα λεφτά για πιο πολύ βερνίκι, και όταν έβαλα μια γεματούλα για βόλτα, άρχισε να μπάζει νερά από την άβαφη πρύμνη.

Την στέγνωσα στον καυτό ήλιο και συνέχισα με λεπτότερες υπάρξεις....

Καλές βαρκάδες σε όλους.

Για να μην ξεχνάμε.....

Πολύ παλιά ανεβαίναμε με τα ποδήλατα, τις κούρσες. Ακόμα και σήμερα συνάντησα δυο-τρείς και τους ζήλεψα.... Αυτούς που ξεκινάνε από κάτω και με ρυθμό ανεβαίνουν. Άλλα όμως είχα στο νου μου καθώς άλλαζα ταχύτητες για να κρατήσω το μοτεράκι στην ροπή του.
Και δυστυχώς επαληθεύτηκα.

Από τις πιο όμορφες αναβάσεις, σε προηγούμενες δεκαετίες. Την καταργήσανε για να προφυλάξουν, λέει , τον εθνικό δρυμό και τους αναβάτες. Μετά αφήσαμε την Πάρνηθα να καεί.

Η εικόνα προς την ανατολή. Στο βάθος η πολύπαθη Πεντέλη, η θάλασσα και η Εύβοια

Ανεβαίνοντας η Αθήνα όλο και πιο όμορφη φαίνεται....

Φτάνοντας στην Αγία Τριάδα. Θλίψη. Η μισοκαμένη ρεματιά στα δεξιά προσπαθεί να σώσει τα προσχήματα.

Η θέα από το μπαλκόνι του καταφύγιου . Κομμάτι αθέατο από την Αθήνα. Αυτό το κτίσμα στο βάθος το βλέπουμε από την Αθήνα. Δυστυχώς

Εξω από το καταφύγιο. Ευτυχώς το μικρό αυτό κομμάτι του πυρήνα έμεινε ανέπαφο.

Πορεία βόρεια-βορειοδυτικά προς το radar του πολεμικού ναυτικού

Η βοριοδυτική πλευρά. Καμένα βλέμματα, απαισιοδοξία και επιστροφή.

Προς ποιά κατευθυνση ;

Βόλτα με την VILLA στα ''βασιλικά'' κτήματα

Πέρασε αρκετός καιρός που δεν είχα βγει μαζί της. Κάθε πρωί την έβλεπα στο γκαράζ να στέκεται αγέρωχη και να περιμένει…. Μου έδειξε ότι δεν πρέπει να την αγνοώ όταν προσπάθησα να της κλείσω ραντεβού για καφέ….Αρχικά άρνηση, μετά μερικές ανάποδες με την μανιβέλα, μετά δικαιολογίες ότι είναι συναχωμένη. Δέχτηκε όταν της είπα που θα πηγαίναμε.

Μετά την Βαρυμπόπη η χαλασμένη άσφαλτος (ευτυχώς για μένα αλλά δυστυχώς για τις κούρσες της κυριακάτικης βόλτας) σταματάει στην νότια πύλη

Αλλά πρίν μια ανθισμένη αγριοπασχαλιά θυμίζει ότι η φύση δεν κάνει διακρίσεις. Προσφέρεται απλόχερα σε όλους.

Η Πάρνηθα που τόσο πολύ πληγώνουμε, δεσπόζει βασιλική και υπερήφανη σε κάθε σημείο της διαδρομής.

Όμορφη διαδρομή μέσα στο καταπράσινο (ακόμα) δάσος. Χρειάζεται προσοχή γιατί υπάρχουν και εκπλήξεις......

Και μετά την στροφούλα η έκπληξη και η λάθος επιλογή πορείας. Αρκετά βαθειά η νερολακούβα λέρωσε την συντροφιά μου, που για να διαμαρτυρηθεί έβηξε και έμεινε ακίνητη

Μετά λερώθηκα εγώ σε ένδειξη συμπαράστασης, και στη προσπάθεια να συνεχίσουμε.

Βγαίνοντας από το δάσος η πορεία της επιστροφής. Στο βάθος η Αθήνα. Σκέψεις για το περιβάλλον που πρέπει να προφυλάξουμε. Ξέρω ότι και εγώ το ενοχλώ. Με τον ήχο της συντροφιάς μου. Έχει έντονο ταμπεραμέντο. Την συνοδεύω πίσω. Στην εθνική μερικές γκαζιές για να περάσει το χειμωνιάτικο συνάχι. 'Εχει και motoGP.

Καλή συνέχεια σε όλους

ΜΙΚΡΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΛΑΚΗ

Ξεκίνησα για ψώνια, με το μικρό, αλλά ξεστράτισα ….Δεν άντεχα να βρεθώ σε ουρά με άλλα ψώνια για ψώνια . Ο μαϊντανός μπορούσε να περιμένει. Ερχεται ο Απρίλης. Τραγουδάει ο Μπιθικώτσης.

Σημείο που χάνεται ο θόρυβος της πόλης, και έχεις την αίσθηση μοναξιάς. Στο βάθος το Αιγάλεω.

Πρασίνισε ο τόπος. Στο βάθος η Πάρνηθα προσπαθεί να κρατήσει την τσιμεντοθάλασσα....

Τα βόρεια προάστεια. Ανάμεσα Πάρνηθα και Πεντέλη το άνοιγμα προς την θάλασσα.

Η πληγωμένη Πεντέλη κοιτάζει στωϊκά την ματαιοδοξία μας. Ας πάω για τον μαϊντανό....

TRIAL

Όμορφη μέρα και έτσι πήγα να παρακολουθήσω τον αγώνα trial στο Ύπατο της Βοιωτίας.

Κοπάδι από βράχους που σηματοδοτούν εμπόδια που πρέπει όχι να αποφύγεις αλλά να υπερκεράσεις. Και όχι με τα πόδια αλλά καβάλα στο μηχανάκι, ανάλαφρα έξυπνα με πίστη και υπομονή.

Ισορροπία και αυτοσυγκέντρωση

Ότι κατεβαίνει….

Ανεβαίνει ..... Ή μήπως ανάποδα ;

Προς Μαραθώνα

Προορισμός η θάλασσα αλλά πέρασμα το βουνό, στολισμένο με ανεμώνες.

Ο ωραίος χωματόδρομος αρχίζει 6 χιλιόμετρα μετά την Δροσιά. Ομορφα ξωκλήσια στολίζουν το περιβάλλον.

Υπέροχη διαδρομή σκαλισμένη στο καταπράσινο βουνό.

Βορειοανατολικά της Πεντέλης. Στο βάθος ο κάβος του Σχινιά, και η Εύβοια.

Δεν ρώτησα τον αναβάτη, αλλά όταν πλησίασα κατάλαβα ότι η βόλτα στην παραλία ήταν επιθυμία του αλόγου.

Η εικόνα που αντίκρισα φτάνοντας στη θάλασσα. Στο βάθος οι Πεταλιοί.

Αν και βρεγμένος, δεν ψάρευε, βουτιές έκανε και μετά λιαζότανε στα βραχάκια

Από εδώ ξεκινούν πολλά θαλασσινά ταξίδια

Κυριακάτικη βόλτα

Και όμως υπάρχουν ακόμα γωνιές πολύ κοντά στην Αθήνα που σε κάνουν να ξεφεύγεις έστω και για λίγο. Αρκεί να αποφύγεις τους οδηγούς της Κυριακής.

Ομορφοι δασικοί δρόμοι. Τους διαβαίνεις χωρίς σκέψεις μόνο ανασαίνεις

Το μεγάλο δέντρο σημείο συνάντησης και ξεκούρασης

Στο βάθος πολλά παιδιά το διασκεδάζουν. Η Πάρνηθα δεσπόζει

Με το καινούργιο κόκκινο φουστάνι της Ανοιξης στο πράσινο λιβάδι