Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Για να μην ξεχνάμε.....

Πολύ παλιά ανεβαίναμε με τα ποδήλατα, τις κούρσες. Ακόμα και σήμερα συνάντησα δυο-τρείς και τους ζήλεψα.... Αυτούς που ξεκινάνε από κάτω και με ρυθμό ανεβαίνουν. Άλλα όμως είχα στο νου μου καθώς άλλαζα ταχύτητες για να κρατήσω το μοτεράκι στην ροπή του.
Και δυστυχώς επαληθεύτηκα.




Από τις πιο όμορφες αναβάσεις, σε προηγούμενες δεκαετίες. Την καταργήσανε για να προφυλάξουν, λέει , τον εθνικό δρυμό και τους αναβάτες. Μετά αφήσαμε την Πάρνηθα να καεί.



Η εικόνα προς την ανατολή. Στο βάθος η πολύπαθη Πεντέλη, η θάλασσα και η Εύβοια



Ανεβαίνοντας η Αθήνα όλο και πιο όμορφη φαίνεται....


Φτάνοντας στην Αγία Τριάδα. Θλίψη. Η μισοκαμένη ρεματιά στα δεξιά προσπαθεί να σώσει τα προσχήματα.



Η θέα από το μπαλκόνι του καταφύγιου . Κομμάτι αθέατο από την Αθήνα. Αυτό το κτίσμα στο βάθος το βλέπουμε από την Αθήνα. Δυστυχώς


Εξω από το καταφύγιο. Ευτυχώς το μικρό αυτό κομμάτι του πυρήνα έμεινε ανέπαφο.




Πορεία βόρεια-βορειοδυτικά προς το radar του πολεμικού ναυτικού


Η βοριοδυτική πλευρά. Καμένα βλέμματα, απαισιοδοξία και επιστροφή.

Προς ποιά κατευθυνση ;


4 σχόλια:

"ζαχαρούλα.." είπε...

καλημέρα!!!!
..σαν να κατοικείς σε άλλο κόσμο, όσο πλησιάζεις στα...σύννεφα!!!!

καλές βόλτες!!!

princes είπε...

θα σας μαλώσω, θα σας μαλώσω και δεν μου ταιριάζει.....
αφου γνωρίζεται την απάντηση, απλως
ρωτατε για να μας τεστάρετε;;
...φυσικά και η κατευθυνση ειναι αυτη της καρδιάς.....
η μήπως κάνω λαθος;;
σας στέλνω το απογεματινο-αγνο φιλι μου...

Al the Bike είπε...

ζαχαρούλα
Δυστυχώς καταφέραμε να καταστρέψουμε και αυτόν τον άλλο κόσμο
Καλά γλυκάκια τουλάχιστον για παρηγοριά.
Al

Al the Bike είπε...

princes
Πρώτα γλυκά με μαλώνετε...μετά αυτό το αγνό και σίγουρα από καρδιάς φιλί...
Την επόμενη φορά θα κάνω self-test και μπορεί να κοιτάξω πρός βορράν, προς τα καμένα.
Περιμένω να με ξαναμαλώσετε διορθώνομαι
Al