ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΛΙΑΚΑΔΑ

Ηλιος ζωογόνος. Βόλτα στη Βαρυμπόπη με την Villa.
Στο τρίστρατο η επιλογή φανερή. Ανατολή.

ΑΤΤΙΚΗ...

Από αριστερά προς τα δεξιά: Πεντέλη, Υμηττός, Αιγάλεω, Πάρνηθα

Καινούργιο κοσκινάκι μου και πού να σε κρεμάσω.... Ετσι κρέμασα την καινούργια ψηφιακή στο λαιμό και πάρε πόζες ν'άχεις....

Πρώτα στις πίστες της Βαρυμπόπης

Και μετά στα Τουρκοβούνια

Τις έβαλα όλες μαζί και προσπάθησα (χωρίς μεγάλη επιτυχία) να βλέπω όλη την Αττική. Ψηφιακά. Για αναλογικές προσεγγίσεις θα ξανανέβω στο βουνό

Κατηφόρα....

Δεν έβαλα λουλούδι στο πέτο, αλλά την κάμερα στο στήθος
Ο καθρέφτης έδειχνε συνέχεια το παρελθόν. Προς Βορρά η κατηφόρα
και το μέλλον. Προσεχώς ΗΛΙΟΣ.




Κλείστε τον ήχο του αέρα στο video και ακούστε το

Μπουζούκι που παίζει ο Γιώργος Ζαμπέτας.

Χειροποίητες....

Κάποτε τις μοτοσυκλέτες τις έφτιαχναν άνθρωποι. Ξόδευαν κάτι από τον εαυτό τους. Ετσι οι μηχανές αποκτούσαν "ψυχή". Σαν το σπιτικό γλυκό του κουταλιού. Αλλη η γλύκα του.
Καλές βόλτες σε όλους.

Φθινοπωρινή βαρκάδα...

Συννεφιασμένο ηλιοβασίλεμα στο Σούνιο















Η άκρη της Μακρονήσου

Γλυκά απόνερα και ευθεία πορεία σε όλους

απογοήτευση...

Ολα καμένα...
Απελπισία....

Τα λουλούδια μπροστά από το μηχανάκι λένε ότι ίσως υπάρχει ελπίδα....

Βόλτα στο Ταίναρο

Βόλτα σε κάποια άκρη.
Στη Μάνη, στο Ταίναρο
Οχι ότι είμαστε των άκρων.
Απλά προσπαθούμε(μάταια ίσως)
να ξεφύγουμε...
Τουλάχιστον το μέρος να αξίζει.
Πρώτη στάση μετά το διαδικαστικό
ταξίδι από την Αθήνα, το Γύθειο.


















Ροβολήσαμε προς το Οίτυλο


























Υπομονετικά με περίμεναν να βγάλω
φωτογραφίες

Πέτρα παντού. Αγιος Νίκωνας

Η θέα από ψηλά.

Αγιος Δημήτριος.

Το ορμητήριό μας.

Ο πύργος στον Αγιο Μήτσο.

Οι τρεις cabaleros στα παλιά λημέρια

αλλά με καινούργια διάθεση.

Από αριστερά ο Μιχάλης ή Μιχάλας

ή Ηφαιστος, στη μέση η αφεντομουτσουνάρα μου και δεξιά ο Δημοσθένης ή Denis(καλλιτεχνικό) ή καρακαλτάκας ή μπεμβεδάκιας@.

Αρεόπολη. Πέτρα και φώς

Αν βγάλεις τα σύρματα και τους στύλους ποιος είναι ο αιώνας ;

Νίκησε το φώς η βουκαμβίλια

Την σκιά της έδωσε στην πέτρα

Ξαποστάσαμε.

Γερολιμένας

Λύσε τον κάβο.

Πορεία προς το Νότο.

Βάθεια. Αγνατεύει τη δύση μας.

Καστρόπολη

Βλέπεις τα πάντα.

Ακόμα και το μέλλον...
Μεσσηνιακός κόλπος.

Κουφάλες εργολάβοι δεν θα πεθάνουμε ποτέ !!!!!

ΜΑΝΗ

ορισμός.

Η κατηφόρα πριν το Ταίναρο

Αριστερά το Πόρτο Κάγιο, δεξιά το Μαρμάρι. Πάνω από το Πόρτο Κάγιο η Πάλιρος, η μεταμοντέρνα Βάθεια.

Αφήσαμε τα μηχανάκια(μόνο η Cota θα πέρναγε) και ακολουθήσαμε το μονοπάτι.

40 λεπτά προσμονής και πεζοπορείας.

Στην άκρη ο φάρος.

Σχεδόν φτάσαμε.

Ο φάρος
Επιβλητικός στον θρόνο του αγνατεύει το Αιγαίο.

Πέτρα, Φώς, Θάλασσα.

Φύγε, θα σε τυφλώσουν.

Σαν τον Ορφέα κοίταξα.

Πίσω.

Απέναντι από το Πόρτο Κάγιο, το Αχίλλειο

Για μπανάκι(μόνο με βάρκα)

Το Πόρτο Κάγιο

Για μπύρες άντε και για φαγάκι.

Προς Κότρωνα

Στη σκιά της εκκλησιάς του Κότρωνα

Ευλογήθηκαν.

Καλά ταξίδια σε όλους.