για το καλοκαίρι που πέρασε...

Ενας αχταρμάς από φωτογραφίες με την ελπίδα ότι τα σφουγγάρια που μάζεψε θα κρατήσουν ζωντανή όλη την ομορφιά της Ελλάδας.
(Αχταρμάς = καΐκι σφουγγαράδικο)

Ψαράδες. Το λιμανάκι. Προορισμός.

Ψαράδες. Τα τσίπουρα. Ο στόχος.

Αγιος Γερμανός. Η πλατεία. Ησυχία. Φραπέδες.

Η παραλία (plage... sic) της μεγάλης Πρέσπας.

Το φαΐ περνάει από κάτω. Πείνασα

Μοναξιά επί στήλου

Ο Λαιμός. Χωρίζει-ενώνει την μικρή από την μεγάλη Πρέσπα

Βαρνούντας. Δεσπόζει.

Μελαγχολία. Μικρολίμνη στην μικρή Πρέσπα

Επιστροφή από το Βροντερό. Στο βάθος ο Αγιος Αχίλλειος.

Ε και μετά την Καστοριά, το Νεστόριο με το river party. Μπαμπακερά σύννεφα στολίζουν τον ουρανό.

Ομορφος δρόμος πάνω στα βουνά. Δεξιά η Νέα Κοτύλη. Τύφλα ν'άχουν οι Αλπεις.

Μετά ο δρόμος κατηφορίζει παρέα με τον Σαραντάπορο. Γράμμος καταπράσινος.

Κόνιτσα. Ο παλιός δρόμος προς τον Αώο.

Γεφύρι στον Αώο. Μέχρι και το πολυβολείο όμορφο είναι.

Ο Αώος λίγο πριν συναντήσει τον Βοΐδομάτη.

Νερό και πέτρα σμίγουν απόλυτα. Γεφύρι στον Βοΐδομάτη.

Η δροσιά κυλάει ήρεμα. Προς τη θάλασσα...

Εμπειρη μεγαλοκουφάλα

Πετρόκτιστο εκκλησάκι στα Κάτω Πεδινά. Ορισμός της ανθρώπινης αρχιτεκτονικής

Μετά τα Γιάννενα και την Ηγουμενίτσα το Ιόνιο. Σύβοτα. Ομορφα (πολύ tourist για τα γούστα μου). Το Αιγαίο καλεί...

Κύθνος, Λουτρά

Ομορφο ζευγάρι βολτάρει.

Γήινη αντανάκλαση στα ήρεμα νερά. Σκάφη προσμένουν το ταξίδι.

Επεσε το φώς μέσα στη θάλασσα. Ο φάρος στην άκρη της Τζιας δείχνει την επιστροφή.

Καλές βόλτες σε όλους.

ΠΡΟΣ ΒΑΡΕΛΛΑΙΟΥΣ

Ντάλα καλοκαίρι. Ζεστός αέρας σπρώχνει το μηχανάκι προς τη θάλασσα.
Λίγα χιλιόμετρα μετά τα Κάψαλα αφήσαμε την καυτή άσφαλτο και πιάσαμε το χώμα. Ριπές ανέμου αλλάζουν συχνά την πορεία αλλά υπάρχει στόχος.




Μέσα στη ρεματιά αμόλυντο νεαρό πευκοδάσος.

Παντού αισιόδοξο πράσινο. Πού είναι η στάνη ; (Ασκηση παρατηρητικότητας)

Να η στάνη (5 αστέρων)

Οσο κατεβαίναμε σαν να δρόσισε λίγο. Κάπου θα υπάρχουν νερά που θα μας δροσίσουν...

Μέσα από τον βράχο αναβλύζει παγωμένο νερό. (Αγνοείστε τις ανθρώπινες παρεμβάσεις). Στάση για κατάβρεγμα.



Μέσα από τα πλατάνια ο προορισμός. Το Αιγαίο.


Στο υπόλοιπο της διαδρομής μέχρι την παραλία ο ήλιος ανέλαβε το στέγνωμα.



Μερικές στροφές και φάνηκε η παραλία.

Στάση για να ποζάρει η αυτάρεσκη ...

Πανόραμα !!!

Η σταρ(star) στην πλαζ(plage)...

Μόνο ο βράχος θα σταματάει για πάντα τα κύματα.

Τα κύματα...






Ο δρόμος της επιστροφής.

Βλέμματα προς τα πίσω και προς το νοτιά.

Πορεία βόρεια. Τα μάτια ορθάνοικτα προσπαθούν να κρατήσουν εικόνες.

Σαν τεράστιο έντομο προσπαθεί να ενταχθεί στο κάδρο.

Λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω ο ανηφορικός δρόμος αφήνει το Αιγαίο και σε κατευθύνει στον Ευβοΐκό. Τον ακολουθήσαμε.

Καλές βόλτες σε όλους.

και βουνό και θάλασσα

Και πέρασαν οι μέρες. Ηρθε και έφυγε η Ανοιξη. Εις το βουνό εκεί ψηλά ο αποχαιρετισμός της




Προσπαθεί η φύση. Εμείς δεν βοηθάμε

Πόζα στο ξέφωτο. Πίσω η χαράδρα. Μόνο με τα πόδια για βαθειές ανάσες.

Αλλαγή σκηνικού. Κάτι που να ταιριάζει με το καλοκαίρι.

Δεκαετία του 50. Από την Ραφήνα δυό καΐκια το Αγγέλικα και το Φρειδερίκη πήγαιναν τον κόσμο στα Στύρα. Στη μέση της διαδρομής ένας ξερόβραχος η Δίψα. Εκεί συνήθως έσπαγαν και τα συρματόσχοινα του πηδαλίου. Μετά από τον πανικό το ταξίδι συνεχιζόταν κανονικά με την λαγουδέρα. Ο μπρατσωμένος πηδαλιούχος επικοινωνούσε με αγριοφωνάρες με τον μηχανικό, πού χωμένος στο αμπάρι προσπαθούσε να τιθασεύσει την μηχανή. Δύο με τρεις ώρες μετά, ανάλογα με τον καιρό, το καΐκι έφτανε στα Στύρα. Οι πάντοτε ζαλισμένοι και καμμιά φορά μουσκεμένοι επιβάτες του πατούσαν στη στεριά και με βαθειές ανάσες ανακούφισης, ξεκινούσαν τις διακοπές τους.

Από μακριά ήπιος

Από κοντά αγριεύει

Σε όλες τις περιπτώσεις επιβλητικός

Μέριασε βράχε να διαβώ. Κάνε τον γύρο μηδαμινέ

Καλές θάλασσες σε όλους