ΚΕΡΒΕΡΟΣ

Και τώρα χωρίς τον δικό μου βάρβαρο.....

Καλό ταξίδι.

ΓΛΑΡΟΙ

Πορεία βόρεια -βορειοανατολικά. Προς το Βερδούγι. Ένα μικρό ξερονήσι σχεδόν απροσπέλαστο, με τον περήφανο πέτρινο φάρο στην κορυφή του. Έδειχνε την πορεία στα καράβια μέχρι τη δεκαετία του 60. Το συντροφεύουν δύο μεγάλοι βράχοι. Και οι γλάροι, ακούραστοι αεροπόροι με τις υπέροχες πτήσεις τους.

















Η τεράστια σχισμή, προφυλαγμένη από τον βοριά, προκαλεί για βουτιά και φωτογραφίες.

Γλάροι , ίσως ο Ιωνάθαν. Τραγουδάει ο Neil Diamond



Κουνάει λίγο. Αν ζαλίζεστε μην ανοίξετε το video!!!!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!!!

Πολύς καιρός πέρασε από την τελευταία ανάρτηση. Μέχρι που κόντεψα να ξεχάσω τον κωδικό. Το καλοκαίρι είναι εδώ.

Η photo το video και το τραγούδι summertime είναι ξόρκια σε κάθε εμπόδιο.

ΒΑΡΚΑΔΕΣ

Αφορμή οι όμορφες θαλασσινές εικόνες του aerapatera

Ηταν η εποχή που φτιάχναμε τα πατίνια με τα ρουλεμάν
Κατεβαίναμε τις κατηφόρες τις ασφάλτινες, ξαπλωμένοι επάνω τους
στυλ ‘ψαράκι’ , δυο-τρεις μαζί και όποιος φτάσει πρώτος….
Για σκελετό ξεκλέβαμε μαδέρια από τις οικοδομές
Τα ρουλεμάν από τα συνεργεία. Μισή ωρίτσα για την κατασκευή και μετά
test-drive, λίγο πριν τον αγώνα. Τελείωνε η άνοιξη και μαζί της και το σχολείο.
Μετά καλοκαίρι. Οι διακοπές και η θάλασσα…και οι βαρκάδες.
Η ιδέα ξεκίνησε από την ανάγκη να με αφήσουν να την κουβαλήσω, και από
το ράντζο, το κρεβάτι εκστρατείας, αυτό που βάζουν και στους διαδρόμους των νοσοκομείων.

Έπρεπε να έχει μικρό όγκο και μικρό βάρος. Άρα έπρεπε να είναι πτυσσόμενη και το πέτσωμα να είναι ελαφρύ. Ο σκελετός από ξύλο, από τις οικοδομές…

Αιματηρές οικονομίες για το καραβόπανο (το πέτσωμα), την βενζινόκολλα και το βερνίκι για τον εμποτισμό. Aυτό που βρωμάει, κάνει όμως τις νιτσεράδες των ψαράδων αδιάβροχες... Α και οι μεντεσέδες.

Και άρχισαν οι βαρκάδες. Με μεγάλη προσπάθεια απέφυγα το βάπτισμα που ήθελαν να μου κάνουν σπάζωντας ένα μπουκάλι μπύρα στην πλώρη. Είχα όμως κάνει ένα μικρό λάθος στον υπολογισμό της ισάλου. Δεν με έφτασαν τα λεφτά για πιο πολύ βερνίκι, και όταν έβαλα μια γεματούλα για βόλτα, άρχισε να μπάζει νερά από την άβαφη πρύμνη.

Την στέγνωσα στον καυτό ήλιο και συνέχισα με λεπτότερες υπάρξεις....

Καλές βαρκάδες σε όλους.

Για να μην ξεχνάμε.....

Πολύ παλιά ανεβαίναμε με τα ποδήλατα, τις κούρσες. Ακόμα και σήμερα συνάντησα δυο-τρείς και τους ζήλεψα.... Αυτούς που ξεκινάνε από κάτω και με ρυθμό ανεβαίνουν. Άλλα όμως είχα στο νου μου καθώς άλλαζα ταχύτητες για να κρατήσω το μοτεράκι στην ροπή του.
Και δυστυχώς επαληθεύτηκα.

Από τις πιο όμορφες αναβάσεις, σε προηγούμενες δεκαετίες. Την καταργήσανε για να προφυλάξουν, λέει , τον εθνικό δρυμό και τους αναβάτες. Μετά αφήσαμε την Πάρνηθα να καεί.

Η εικόνα προς την ανατολή. Στο βάθος η πολύπαθη Πεντέλη, η θάλασσα και η Εύβοια

Ανεβαίνοντας η Αθήνα όλο και πιο όμορφη φαίνεται....

Φτάνοντας στην Αγία Τριάδα. Θλίψη. Η μισοκαμένη ρεματιά στα δεξιά προσπαθεί να σώσει τα προσχήματα.

Η θέα από το μπαλκόνι του καταφύγιου . Κομμάτι αθέατο από την Αθήνα. Αυτό το κτίσμα στο βάθος το βλέπουμε από την Αθήνα. Δυστυχώς

Εξω από το καταφύγιο. Ευτυχώς το μικρό αυτό κομμάτι του πυρήνα έμεινε ανέπαφο.

Πορεία βόρεια-βορειοδυτικά προς το radar του πολεμικού ναυτικού

Η βοριοδυτική πλευρά. Καμένα βλέμματα, απαισιοδοξία και επιστροφή.

Προς ποιά κατευθυνση ;

Βόλτα με την VILLA στα ''βασιλικά'' κτήματα

Πέρασε αρκετός καιρός που δεν είχα βγει μαζί της. Κάθε πρωί την έβλεπα στο γκαράζ να στέκεται αγέρωχη και να περιμένει…. Μου έδειξε ότι δεν πρέπει να την αγνοώ όταν προσπάθησα να της κλείσω ραντεβού για καφέ….Αρχικά άρνηση, μετά μερικές ανάποδες με την μανιβέλα, μετά δικαιολογίες ότι είναι συναχωμένη. Δέχτηκε όταν της είπα που θα πηγαίναμε.

Μετά την Βαρυμπόπη η χαλασμένη άσφαλτος (ευτυχώς για μένα αλλά δυστυχώς για τις κούρσες της κυριακάτικης βόλτας) σταματάει στην νότια πύλη

Αλλά πρίν μια ανθισμένη αγριοπασχαλιά θυμίζει ότι η φύση δεν κάνει διακρίσεις. Προσφέρεται απλόχερα σε όλους.

Η Πάρνηθα που τόσο πολύ πληγώνουμε, δεσπόζει βασιλική και υπερήφανη σε κάθε σημείο της διαδρομής.

Όμορφη διαδρομή μέσα στο καταπράσινο (ακόμα) δάσος. Χρειάζεται προσοχή γιατί υπάρχουν και εκπλήξεις......

Και μετά την στροφούλα η έκπληξη και η λάθος επιλογή πορείας. Αρκετά βαθειά η νερολακούβα λέρωσε την συντροφιά μου, που για να διαμαρτυρηθεί έβηξε και έμεινε ακίνητη

Μετά λερώθηκα εγώ σε ένδειξη συμπαράστασης, και στη προσπάθεια να συνεχίσουμε.

Βγαίνοντας από το δάσος η πορεία της επιστροφής. Στο βάθος η Αθήνα. Σκέψεις για το περιβάλλον που πρέπει να προφυλάξουμε. Ξέρω ότι και εγώ το ενοχλώ. Με τον ήχο της συντροφιάς μου. Έχει έντονο ταμπεραμέντο. Την συνοδεύω πίσω. Στην εθνική μερικές γκαζιές για να περάσει το χειμωνιάτικο συνάχι. 'Εχει και motoGP.

Καλή συνέχεια σε όλους

ΜΙΚΡΗ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΛΑΚΗ

Ξεκίνησα για ψώνια, με το μικρό, αλλά ξεστράτισα ….Δεν άντεχα να βρεθώ σε ουρά με άλλα ψώνια για ψώνια . Ο μαϊντανός μπορούσε να περιμένει. Ερχεται ο Απρίλης. Τραγουδάει ο Μπιθικώτσης.

Σημείο που χάνεται ο θόρυβος της πόλης, και έχεις την αίσθηση μοναξιάς. Στο βάθος το Αιγάλεω.

Πρασίνισε ο τόπος. Στο βάθος η Πάρνηθα προσπαθεί να κρατήσει την τσιμεντοθάλασσα....

Τα βόρεια προάστεια. Ανάμεσα Πάρνηθα και Πεντέλη το άνοιγμα προς την θάλασσα.

Η πληγωμένη Πεντέλη κοιτάζει στωϊκά την ματαιοδοξία μας. Ας πάω για τον μαϊντανό....