ΤΑΞΙΔΙ....

Πάτρα 23/7/2008

Φυσάει και κάνει ζέστη.

Στο κατάστρωμα αφήνω πίσω αρνητικές σκέψεις.

Ταξίδι για το ταξίδι.

Να γεμίσω με εικόνες.

Το καράβι άργησε να μας βγάλει στην Ancona .
Autostrada παρέα με τις νταλίκες

Το βραδάκι θα είμαι στην Ventimiglia, στα σύνορα με την Γαλλία.

Ventimiglia.

Γραφική ιταλική κωμόπολη.
Καλό και το camping.
Espresso, capuccino και μετά κατεύθυνση Ισπανία.

Αλλη ιδέα μοτοσυκλετισμού. 300 Harley ταξιδεύουν (με αυτοκίνητα συνοδείας ...).
Κατάφεραν να μπλοκάρουν τα διόδια για μισή ώρα.

Ατοπη αμερικανιά από γερμανούς σε γαλλικό έδαφος.

Figueres

Το αίθριο στο μουσείο του Dali, με την Cadillac να δεσπόζει. Πάμπολλα τα έργα του μεγάλου καλλιτέχνη. Οι φωτογραφίες δεν αρκούν. Επισκεφθείτε το.

Masnou. Διάλεξα αυτό το μέρος γιατί βρίσκεται κοντά στην Βαρκελώνη. Το τραίνο περνάει πάνω στην παραλία !!!. Τα μπάνια του λαού...

Στο camping όλες οι φυλές.
Η Βαρκελώνη πρέπει να με αποζημιώσει....

Βαρκελώνη. Ενα από τα σημεία που την χαρακτηρίζουν είναι και η Sagrada Familia έργο του Gaudi. Εντυπωσιακό...

Βαρκελώνη από το πάρκο Montjuic.
Υπάρχουν πολλά σημεία της πόλης που πρέπει να δεί κανείς, και ο καλλίτερος τρόπος είναι με τα πόδια. Πάντως δεν έκλαψα όταν έφυγα....

Santa Eulalia

Περήφανη σκούνα στο λιμάνι της Βαρκελώνης

Περιπλάνηση στους ισπανικούς δρόμους βορειοδυτικά της Βαρκελώνης. Μετά την Solsona είναι το μουσείο μοτοσυκλέτας

Solsona

γραφική κωμόπολη της Καταλονίας.

Μοναστήρι. Το φως της Καταλονίας μοιάζει με το ελληνικό.

Το μουσείο, ένας από τους στόχους του ταξιδιού. Ηθελα να δώ από κοντά κάποιες μοτοσυκλέτες μιας άλλης εποχής. Εφτασα αρκετά κουρασμένος, αλλά οι δύο ώρες που πέρασα θαυμάζοντας και φωτογραφίζοντας με ξεκούρασαν.

BULTACO METRALLA 200cc

BULTACO 350cc 24 horas

NORTON MANX 500cc the legend. Ισως η αφορμή για το ταξίδι.

DERBI 50cc, κομψοτέχνημα

Μετά το μουσείο ο δρόμος ανεβαίνει προς τα Πυρηναία. Μέσα στα βουνά. Πολλές στάσεις για φωτογραφίες του εντυπωσιακού τοπίου χαλάνε τον ρυθμό, αλλά αξίζει.

Eνα φίδι

ανάμεσα σε ψηλούς βράχους

με κατεύθυνση την Andorra.





















Μια τελευταία ματιά στην Andorra πριν το πέρασμα στην Γαλλία.

Πυρηναία. Το πέρασμα Pas de la Casa. Αλπικό τοπίο, και όμορφη ανάβαση. Αξίζει τον κόπο να περάσεις. Κάνει και κρύο. Υπέροχη και η κατάβαση προς την Γαλλία.

Το βραδάκι με περιμένουν στην Saintes, λίγο μετά το Bordeaux.

Λίγη ξεκούραση και μετά βόλτες στην όμορφη Γαλλική επαρχεία. Από εδώ πέρασε και ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος και έκαψε την εκκλησία και το καστρο. Κάπου κοντά στο Cognac.

Δίπλα από την εκκλησία το νεκροταφείο του προπερασμένου αιώνα. Ηρεμία.

Μία όμορφη διαδρομή με πρώτη στάση το Mortagne sur Gironde, γραφικό ψαροχώρι στο δέλτα της Gironde. Ισως και βουτιά στον Ατλαντικό (όχι εγώ... Οι άλλοι)

Blaye, κάστρο στο τεράστιο δέλτα που σχηματίζουν τα ποτάμια Dordogne και Garonne.

Η παραλία του Ατλαντικού στο Lacanau. Απέραντη.

Η καλή παρέα ετοιμάζεται για την επιστροφή.

Ηλιοβασίλεμα στον Ατλαντικό

Βόλτα στο Rochefort.
Ερμιόνη. Γαλλική φρεγάτα του 1748 που έλαβε μέρος στον πόλεμο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.Την ξαναχτίζουν από την αρχή.

Αποψη της corderie, το εργοστάσιο σχοινιών στο Rochfort, ναύσταθμο της Γαλλίας τον 17ο αιώνα

Επιστροφή. Στάση για ξεκούραση μετά την όμοφη Limoges.

Απόγευμα.
Λίγο έξω από το Chambery, είσοδος στο Saint Jean, γραφικό αλπικό χωριό. Μετά η ανάβαση.

Lanslebourg. Μικρή γραφική κωμόπολις που δεν μπορεί να σε κρατήσει. Αρχίζει η ανάβαση για το Mont Cenis

Μία ανάβαση που κάθε μοτοσυκλετιστής πρέπει να νοιώσει. Γρήγορο ψυχικό ανέβασμα που ξεκουράζει και γεμίζει προσδοκίες.

Λίγα χιλιόμετρα πριν την Ιταλία, και το κομμάτι της διαδρομής που δεν θέλεις να τελειώσει γιατί αρχίζει η επιστροφή. Κυριακή ηλιόλουστη και ο δρόμος γεμάτος μηχανές που πηγαινοέρχονται μεταξύ Torino και Chambery.

Eνας τελευταίος espresso στην Bologna. Ευχάριστο ξόδεμα του χρόνου πριν το Rimini και την Ancona

Στο καράβι...
Ηλιοβασίλεμα με φόντο την Ιταλία, τις σκέψεις, και τα μέρη για το επόμενο ταξίδι.

19/8/2008 Αργησα να ανεβάσω τις φωτογραφίες. Καλοκαίρι ακόμα.

Θάλασσα.

Καλά ταξίδια σε όλους.

ΚΕΡΒΕΡΟΣ

Και τώρα χωρίς τον δικό μου βάρβαρο.....

Καλό ταξίδι.

ΓΛΑΡΟΙ

Πορεία βόρεια -βορειοανατολικά. Προς το Βερδούγι. Ένα μικρό ξερονήσι σχεδόν απροσπέλαστο, με τον περήφανο πέτρινο φάρο στην κορυφή του. Έδειχνε την πορεία στα καράβια μέχρι τη δεκαετία του 60. Το συντροφεύουν δύο μεγάλοι βράχοι. Και οι γλάροι, ακούραστοι αεροπόροι με τις υπέροχες πτήσεις τους.

















Η τεράστια σχισμή, προφυλαγμένη από τον βοριά, προκαλεί για βουτιά και φωτογραφίες.

Γλάροι , ίσως ο Ιωνάθαν. Τραγουδάει ο Neil Diamond



Κουνάει λίγο. Αν ζαλίζεστε μην ανοίξετε το video!!!!

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!!!

Πολύς καιρός πέρασε από την τελευταία ανάρτηση. Μέχρι που κόντεψα να ξεχάσω τον κωδικό. Το καλοκαίρι είναι εδώ.

Η photo το video και το τραγούδι summertime είναι ξόρκια σε κάθε εμπόδιο.

ΒΑΡΚΑΔΕΣ

Αφορμή οι όμορφες θαλασσινές εικόνες του aerapatera

Ηταν η εποχή που φτιάχναμε τα πατίνια με τα ρουλεμάν
Κατεβαίναμε τις κατηφόρες τις ασφάλτινες, ξαπλωμένοι επάνω τους
στυλ ‘ψαράκι’ , δυο-τρεις μαζί και όποιος φτάσει πρώτος….
Για σκελετό ξεκλέβαμε μαδέρια από τις οικοδομές
Τα ρουλεμάν από τα συνεργεία. Μισή ωρίτσα για την κατασκευή και μετά
test-drive, λίγο πριν τον αγώνα. Τελείωνε η άνοιξη και μαζί της και το σχολείο.
Μετά καλοκαίρι. Οι διακοπές και η θάλασσα…και οι βαρκάδες.
Η ιδέα ξεκίνησε από την ανάγκη να με αφήσουν να την κουβαλήσω, και από
το ράντζο, το κρεβάτι εκστρατείας, αυτό που βάζουν και στους διαδρόμους των νοσοκομείων.

Έπρεπε να έχει μικρό όγκο και μικρό βάρος. Άρα έπρεπε να είναι πτυσσόμενη και το πέτσωμα να είναι ελαφρύ. Ο σκελετός από ξύλο, από τις οικοδομές…

Αιματηρές οικονομίες για το καραβόπανο (το πέτσωμα), την βενζινόκολλα και το βερνίκι για τον εμποτισμό. Aυτό που βρωμάει, κάνει όμως τις νιτσεράδες των ψαράδων αδιάβροχες... Α και οι μεντεσέδες.

Και άρχισαν οι βαρκάδες. Με μεγάλη προσπάθεια απέφυγα το βάπτισμα που ήθελαν να μου κάνουν σπάζωντας ένα μπουκάλι μπύρα στην πλώρη. Είχα όμως κάνει ένα μικρό λάθος στον υπολογισμό της ισάλου. Δεν με έφτασαν τα λεφτά για πιο πολύ βερνίκι, και όταν έβαλα μια γεματούλα για βόλτα, άρχισε να μπάζει νερά από την άβαφη πρύμνη.

Την στέγνωσα στον καυτό ήλιο και συνέχισα με λεπτότερες υπάρξεις....

Καλές βαρκάδες σε όλους.

Για να μην ξεχνάμε.....

Πολύ παλιά ανεβαίναμε με τα ποδήλατα, τις κούρσες. Ακόμα και σήμερα συνάντησα δυο-τρείς και τους ζήλεψα.... Αυτούς που ξεκινάνε από κάτω και με ρυθμό ανεβαίνουν. Άλλα όμως είχα στο νου μου καθώς άλλαζα ταχύτητες για να κρατήσω το μοτεράκι στην ροπή του.
Και δυστυχώς επαληθεύτηκα.

Από τις πιο όμορφες αναβάσεις, σε προηγούμενες δεκαετίες. Την καταργήσανε για να προφυλάξουν, λέει , τον εθνικό δρυμό και τους αναβάτες. Μετά αφήσαμε την Πάρνηθα να καεί.

Η εικόνα προς την ανατολή. Στο βάθος η πολύπαθη Πεντέλη, η θάλασσα και η Εύβοια

Ανεβαίνοντας η Αθήνα όλο και πιο όμορφη φαίνεται....

Φτάνοντας στην Αγία Τριάδα. Θλίψη. Η μισοκαμένη ρεματιά στα δεξιά προσπαθεί να σώσει τα προσχήματα.

Η θέα από το μπαλκόνι του καταφύγιου . Κομμάτι αθέατο από την Αθήνα. Αυτό το κτίσμα στο βάθος το βλέπουμε από την Αθήνα. Δυστυχώς

Εξω από το καταφύγιο. Ευτυχώς το μικρό αυτό κομμάτι του πυρήνα έμεινε ανέπαφο.

Πορεία βόρεια-βορειοδυτικά προς το radar του πολεμικού ναυτικού

Η βοριοδυτική πλευρά. Καμένα βλέμματα, απαισιοδοξία και επιστροφή.

Προς ποιά κατευθυνση ;